W sierpniu 1990 roku wojska irackie zaatakowały i zajęty sąsiedni Kuwejt. Po odrzuceniu przez Irak rezolucji ONZ, wzywającej do wycofania wojsk, międzynarodowe siły zbrojne skoncentrowane zostały w rejonie Zatoki Perskiej. W wojnie, która wkrótce wybuchła, armia iracka nie miała szans na zwycięstwo. Drugiego sierpnia 1990 roku 150000 żołnierzy irackich przekroczyło granicę Kuwejtu, rozbijając niewielką armię tego kraju. Stolica kraju, Kuwejt, została błyskawicznie zdobyta, a emir Dżaber Al-Ahamed i pozostali członkowie rodziny panującej uciekli do Arabii Saudyjskiej. Był to niczym w istocie nie sprowokowany atak dużego państwa na kraj znacznie mniejszy. Wprawdzie między Irakiem a Kuwejtem istniały spory terytorialne, jednak nie wydawało się, że mogą one wy woląc wojnę. W niedalekiej przeszłości Kuwejt dofinansowywał Irak, gdy ten prowadził wojnę z Iranem (1980-89), jednak władze Kuwejtu, nie zareagowały na postulaty rządu irackiego, który domagał się umorzenia długów, twierdząc, że Irak miał walczyć w obronie całego świata arabskiego. Dochód narodowy Iraku malał także ze względu na poważny spadek cen ropy naftowej.